Yahu ne ara bu hale geldik, inanın aklım almıyor. Türkiye günlerdir "fon krizi"yle yatıp kalkıyor, herkesin dilinde tek bir cümle:
“Param nerede?”
Öyle üç beş kişiden de bahsetmiyoruz;
SPK’nın kendi açıkladığı rakamlara göre tasfiye edilen 131 fonda tam 455 bin 758 tekil yatırımcı var. Düşünün ya, yarım milyona yakın insan. Her birinin arkasında dişinden tırnağından artırarak yaptığı birikimler, emeklilik hayalleri, o çocukların okulu, geleceği var. İnsanlar paralarını “güvenilir, denetlenen profesyonel ellere” emanet ettiklerini sanırken, ortada ne güven kaldı ne de para.
İşin en acı kısmı da bu zaten. Normal bir vatandaş çıkıp da her gün fon bilançolarını, incecik finansal detayları, gizli saklı piyasa hareketlerini tarayacak değil ya. Parasını devlete, denetime, uzmana emanet ediyor.
Şimdi çıkmışlar “inceleme başlattık” diyorlar. Kardeşim, asıl sorulması gereken o hırsız kimden önce, bu noktaya nasıl gelindi?
Bu kadar bariz işlemler yapılırken denetim mekanizmaları neredeydi, o alarmlar neden çalmadı, birileri önceden uyarıldı mı?
Sosyal medyadaki kirlilikten, o “şu battı, bu kaçtı” dedikodularından bıktık artık; bize belgelerle, somut gerçeklerle gelin.
Kimse kusura bakmasın ama vatandaş artık kuru sıkı açıklamalardan, “süreç devam ediyor” ezberlerinden sıkıldı.
Paralar ne durumda, ne zaman ve ne kadar geri alınacak, bunu duymak istiyor. Hukuk önünde kimin parmağı varsa hesabını versin, ama üstü de asla örtülmesin.
Çünkü bu krizde sadece paralar buharlaşmıyor; asıl en acısı, o inandığımız sistemin, o “güven” dediğimiz o incecik köprünün yerle bir olması.
Ve herkes bilir ki, kırılan güveni tamir etmek, kaybedilen milyarları geri getirmekten fersah fersah zordur. Adamlar çıkmış hala laf anlatıyor; ama yüz binlerce insanın sorduğu o haklı soru havada asılı duruyor:
“Ben size paramı emanet ettim, şimdi bana ne olduğunu anlatın!”
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!